پروتز سینه یکی از روش های رایج در جراحی زیبایی و بازسازی پستان است که با هدف افزایش حجم، اصلاح عدم تقارن و بهبود فرم سینه انجام می شود. افرادی که به دلایل ژنتیکی سینه های کوچکی دارند یا پس از بارداری، کاهش وزن و تغییرات طبیعی بدن با کاهش حجم سینه مواجه شده اند، ممکن است جراحی پروتز سینه را به عنوان یکی از گزینه های خود بررسی کنند. این روش همچنین در بازسازی سینه پس از برخی جراحی های درمانی کاربرد دارد.
با وجود محبوبیت این جراحی، انتخاب پروتز مناسب فقط به اندازه یا شکل ظاهری آن محدود نمی شود. عواملی مانند نوع پروتز، ضخامت بافت طبیعی سینه، فرم قفسه سینه، کیفیت پوست، محل قرارگیری پروتز، شرایط جسمی و انتظارات فرد باید پیش از عمل بررسی شوند. آگاهی از عوارض احتمالی، مدت زمان بهبودی و احتمال نیاز به جراحی مجدد نیز برای تصمیم گیری آگاهانه اهمیت دارد.
در این مقاله با انواع پروتز سینه، روش های قرارگیری، نحوه انتخاب اندازه مناسب، عوارض احتمالی، مراقبت های بعد از عمل و نکات مهم مربوط به ماندگاری پروتز آشنا می شوید.
پروتز سینه چیست؟
پروتز سینه یک وسیله پزشکی است که در داخل بدن قرار می گیرد و برای افزایش حجم یا بازسازی فرم سینه استفاده می شود. این وسیله دارای یک پوسته خارجی است که معمولا از جنس سیلیکون ساخته می شود و داخل آن با ژل سیلیکون یا محلول سالین استریل پر شده است.
در جراحی زیبایی، پروتز با هدف افزایش حجم و بهبود تناسب سینه با سایر قسمت های بدن مورد استفاده قرار می گیرد. در جراحی بازسازی نیز ممکن است پس از برداشتن بخشی از بافت سینه یا تمام آن، از پروتز برای بازسازی فرم پستان استفاده شود.
پروتز سینه با تزریق مستقیم مواد به بافت سینه تفاوت دارد. در این روش، وسیله پزشکی مشخصی در محل جراحی قرار داده می شود و انتخاب آن باید با توجه به شرایط فرد و توصیه های جراح انجام شود.
چه افرادی کاندید مناسبی برای پروتز سینه هستند؟
جراحی پروتز سینه برای همه افراد مناسب نیست و تصمیم نهایی باید پس از بررسی وضعیت سلامت، انتظارات و شرایط آناتومیک فرد گرفته شود. افرادی که از حجم یا فرم سینه خود رضایت ندارند، ممکن است با توجه به شرایطشان کاندید مناسبی برای این جراحی باشند.
مهم ترین دلایل انجام پروتز سینه عبارتند از:
- افزایش حجم سینه هایی که به طور طبیعی کوچک هستند
- اصلاح اختلاف اندازه یا عدم تقارن دو سینه
- بازگرداندن بخشی از حجم سینه پس از بارداری یا کاهش وزن
- بهبود تناسب سینه با فرم کلی بدن
- بازسازی سینه پس از برخی جراحی های درمانی
- اصلاح بعضی از ناهنجاری های مادرزادی سینه
پیش از عمل، سابقه بیماری ها، داروهای مصرفی، حساسیت ها، جراحی های قبلی و وضعیت پوست و بافت سینه بررسی می شود. همچنین لازم است فرد درباره نتیجه قابل انتظار و محدودیت های این روش اطلاعات کافی داشته باشد.
افرادی که عفونت فعال دارند، بیماری کنترل نشده ای در آنها وجود دارد یا شرایط جسمی مناسبی برای جراحی ندارند، ممکن است به درمان یا بررسی بیشتر پیش از عمل نیاز داشته باشند. تصمیم درباره مناسب بودن جراحی باید توسط پزشک گرفته شود.
انواع پروتز سینه
پروتزهای سینه بر اساس ماده پرکننده، شکل، اندازه و نوع سطح دسته بندی می شوند. هر کدام از این ویژگی ها می توانند بر ظاهر، احساس پروتز و بعضی از عوارض احتمالی تاثیر بگذارند.
پروتز سینه سیلیکونی
در پروتز سیلیکونی، پوسته خارجی از سیلیکون ساخته شده و داخل آن با ژل سیلیکون پر می شود. این ژل با سیلیکون مایع تزریقی تفاوت دارد و درون پوسته مخصوص پروتز قرار گرفته است.
یکی از ویژگی های پروتز سیلیکونی، احساس نسبتا طبیعی آن هنگام لمس است. با این حال، نتیجه نهایی به نوع محصول، اندازه پروتز، محل قرارگیری و میزان بافت طبیعی سینه بستگی دارد.
در صورت پارگی پروتز سیلیکونی، ممکن است تغییر واضحی در ظاهر سینه مشاهده نشود. به این وضعیت پارگی خاموش گفته می شود. به همین دلیل، پیگیری های پزشکی و تصویربرداری در زمان توصیه شده اهمیت دارند.
پروتز سینه سالین
پروتز سالین دارای پوسته سیلیکونی است که با محلول آب نمک استریل پر می شود. در صورت پارگی، محلول داخل آن معمولا جذب بدن می شود و حجم سینه کاهش پیدا می کند.
کاهش حجم در این نوع پروتز معمولا قابل مشاهده تر از پارگی خاموش پروتز سیلیکونی است. با این حال، پروتز سالین نیز ممکن است با عوارضی مانند چین خوردگی، تغییر موقعیت یا انقباض کپسولی همراه شود.
انتخاب بین پروتز سیلیکونی و سالین باید بر اساس شرایط بدن، ترجیح فرد، ویژگی های محصول و نظر جراح انجام شود. هیچ کدام از این دو نوع را نمی توان برای همه افراد بهترین گزینه دانست.
تفاوت پروتز سینه گرد و آناتومیک
پروتزهای سینه از نظر شکل ظاهری نیز با یکدیگر تفاوت دارند. دو گروه شناخته شده شامل پروتز گرد و پروتز آناتومیک یا قطره ای هستند.
پروتز گرد معمولا حجم بیشتری در قسمت بالایی سینه ایجاد می کند و ممکن است ظاهر برجسته تری به وجود بیاورد. البته میزان برجستگی به قطر، ارتفاع و میزان بیرون زدگی پروتز نیز بستگی دارد.
پروتز آناتومیک با هدف نزدیک شدن به فرم طبیعی سینه طراحی شده است و در قسمت پایین خود معمولا حجم بیشتری دارد. نتیجه استفاده از این مدل به آناتومی بدن و نحوه قرارگیری پروتز وابسته است.
انتخاب شکل پروتز باید با توجه به فرم قفسه سینه، میزان بافت طبیعی، نتیجه مورد انتظار و توصیه جراح صورت بگیرد. طبیعی بودن ظاهر سینه فقط به شکل پروتز وابسته نیست و عواملی مانند اندازه مناسب و محل قرارگیری نیز اهمیت زیادی دارند.
پروتز سینه با سطح صاف یا بافت دار
سطح خارجی پروتز ممکن است صاف یا بافت دار باشد. این ویژگی در انتخاب محصول اهمیت دارد، زیرا برخی تفاوت های ایمنی و بالینی میان انواع پروتز گزارش شده است.
پروتزهای دارای سطح صاف، سطح خارجی هموارتری دارند. در مقابل، سطح پروتزهای بافت دار دارای ساختاری متفاوت است که برای ایجاد تعامل مشخص با بافت اطراف طراحی شده است.
برخی از انواع پروتز بافت دار با خطر بالاتر لنفوم مرتبط با پروتز سینه، موسوم به BIA-ALCL، ارتباط داشته اند. میزان خطر به ویژگی های محصول و نوع سطح آن وابسته است.
به همین دلیل، هنگام انتخاب پروتز باید درباره نوع سطح، مشخصات محصول، مزایا و خطرات آن از جراح اطلاعات دقیق دریافت کرد. صرفا بر اساس ظاهر یا تبلیغات نباید درباره مناسب بودن یک محصول تصمیم گرفت.
پروتز سینه زیر عضله بهتر است یا روی عضله؟
محل قرارگیری پروتز یکی از تصمیم های مهم پیش از جراحی است. پروتز ممکن است زیر بافت طبیعی سینه و روی عضله قرار بگیرد یا در موقعیتی زیر عضله قفسه سینه جای داده شود. در برخی روش ها نیز پروتز به صورت جزئی زیر عضله قرار می گیرد.
قرار دادن پروتز زیر عضله در بعضی افراد می تواند پوشش بیشتری روی پروتز ایجاد کند و احتمال دیده شدن لبه های آن را کاهش دهد. با این حال، ممکن است درد و ناراحتی اولیه بیشتری ایجاد کند و در برخی شرایط هنگام انقباض عضلات سینه، حرکت پروتز قابل مشاهده باشد.
قرارگیری روی عضله نیز در افراد منتخب می تواند گزینه مناسبی باشد، اما نتیجه آن به میزان بافت طبیعی سینه و ضخامت پوست وابسته است.
هیچ روش واحدی برای همه افراد بهترین نیست. جراح باید بر اساس ساختار بدن، اندازه پروتز، فعالیت های روزمره و هدف جراحی، محل مناسب را انتخاب کند.
اندازه مناسب پروتز سینه چگونه انتخاب می شود؟
انتخاب اندازه پروتز فقط بر اساس عددی مانند ۲۵۰، ۳۰۰ یا ۴۰۰ سی سی انجام نمی شود. حجم یکسان ممکن است در بدن دو فرد مختلف، ظاهر کاملا متفاوتی ایجاد کند.
جراح معمولا عرض قفسه سینه، عرض پایه سینه، ضخامت بافت طبیعی، کیفیت پوست، میزان افتادگی و تناسب کلی بدن را بررسی می کند. همچنین باید مشخص شود که فرد چه تغییری را انتظار دارد و آیا این تغییر با شرایط جسمی او سازگار است یا خیر.
انتخاب پروتز بیش از حد بزرگ می تواند فشار بیشتری به پوست و بافت وارد کند و در برخی افراد احتمال افتادگی، دیده شدن لبه پروتز یا بروز مشکلات ظاهری را افزایش دهد.
بهتر است اندازه پروتز با توجه به تناسب بدن و نتیجه واقع بینانه انتخاب شود. استفاده از نمونه های آزمایشی و بررسی تصاویر قبل و بعد، در صورت امکان، می تواند به درک بهتر نتیجه احتمالی کمک کند؛ اما نتیجه نهایی برای هر فرد متفاوت خواهد بود.
آیا پروتز سینه باعث افتادگی می شود؟
پروتز سینه به خودی خود در همه افراد باعث افتادگی نمی شود، اما افزایش حجم و وزن سینه می تواند در طول زمان روی پوست و بافت های نگهدارنده فشار وارد کند.
سن، بارداری، تغییرات وزن، کیفیت پوست، ژنتیک و اندازه پروتز نیز در احتمال افتادگی نقش دارند. به همین دلیل، انتخاب پروتز بسیار بزرگ ممکن است برای برخی افراد با افزایش احتمال افتادگی در آینده همراه باشد.
اگر فرد پیش از جراحی افتادگی قابل توجهی داشته باشد، ممکن است پروتز به تنهایی نتیجه مورد انتظار را ایجاد نکند. در چنین شرایطی، جراح می تواند انجام لیفت سینه همراه با پروتز را بررسی کند.
پروتز حجم سینه را افزایش می دهد، اما به تنهایی درمان قطعی افتادگی پوست محسوب نمی شود.
عوارض پروتز سینه چیست؟
مانند سایر جراحی ها، پروتز سینه نیز می تواند با عوارض کوتاه مدت یا بلندمدت همراه باشد. احتمال بروز این عوارض در افراد مختلف متفاوت است و به شرایط جسمی، نوع پروتز، روش جراحی و مراقبت های پس از عمل بستگی دارد.
عوارض احتمالی عبارتند از:
- درد، تورم و کبودی پس از جراحی
- عفونت محل جراحی
- تغییر حس نوک سینه یا پوست اطراف آن
- عدم تقارن یا تغییر شکل سینه
- جابه جایی پروتز
- چین خوردگی یا دیده شدن لبه های پروتز
- پارگی یا تخلیه پروتز
- انقباض کپسولی
- تجمع مایع اطراف پروتز
- نیاز به جراحی مجدد
وجود این عوارض به معنی بروز قطعی آنها نیست. پیش از جراحی باید درباره احتمال وقوع، علائم هشدار و راه های پیگیری با پزشک صحبت شود.
انقباض کپسولی چیست؟
پس از قرار گرفتن پروتز در بدن، بافت اطراف آن به طور طبیعی یک لایه اسکار ایجاد می کند که کپسول نام دارد. در برخی افراد این بافت بیش از حد سفت می شود و به پروتز فشار وارد می کند. به این وضعیت انقباض کپسولی گفته می شود.
این عارضه ممکن است باعث سفت شدن سینه، درد یا تغییر شکل آن شود. شدت آن متفاوت است و در موارد شدید می تواند به درمان جراحی نیاز داشته باشد.
اگر سینه پس از گذشت مدتی به طور غیرمعمول سفت شود یا شکل آن تغییر کند، بهتر است برای بررسی به پزشک مراجعه شود.
آیا پروتز سینه ممکن است پاره شود؟
بله. پروتز سینه وسیله ای مادام العمر نیست و احتمال آسیب یا پارگی آن با گذشت زمان افزایش پیدا می کند. این اتفاق ممکن است به دلیل فرسودگی تدریجی، آسیب یا عوامل دیگر رخ دهد.
پارگی پروتز سالین معمولا با کاهش حجم سینه مشخص می شود. در مقابل، پارگی پروتز سیلیکونی ممکن است بدون نشانه واضح اتفاق بیفتد و برای تشخیص آن به معاینه و تصویربرداری نیاز باشد.
در صورت بروز تغییر ناگهانی در اندازه یا شکل سینه، درد جدید یا تورم غیرمعمول، ارزیابی پزشکی ضروری است. حتی اگر علامتی وجود نداشته باشد، افراد دارای پروتز سیلیکونی باید درباره برنامه تصویربرداری مناسب با پزشک مشورت کنند.
ماندگاری پروتز سینه چقدر است؟
پروتز سینه برای تمام عمر طراحی نشده است. با این حال، این موضوع به معنی آن نیست که همه افراد باید پس از مدت مشخصی و بدون وجود مشکل، پروتز خود را تعویض کنند.
مدت ماندگاری به نوع محصول، شرایط بدن، میزان فرسودگی و بروز عوارض احتمالی بستگی دارد. بعضی افراد ممکن است سال ها بدون مشکل جدی از پروتز استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر زودتر به بررسی یا جراحی مجدد نیاز پیدا می کنند.
FDA تاکید می کند که با افزایش مدت زمان قرار داشتن پروتز در بدن، احتمال بروز عوارض و نیاز به جراحی های بیشتر افزایش می یابد.
پیش از عمل باید این احتمال در نظر گرفته شود که در آینده ممکن است تعویض یا خارج کردن پروتز ضرورت پیدا کند. تصمیم درباره زمان انجام این اقدامات باید بر اساس وضعیت فرد و نظر پزشک گرفته شود.
مراقبت های بعد از جراحی پروتز سینه
دوره بهبودی در افراد مختلف یکسان نیست و به روش جراحی، محل قرارگیری پروتز و شرایط جسمی بستگی دارد. در روزهای ابتدایی ممکن است درد، تورم، کبودی و احساس فشار در ناحیه سینه وجود داشته باشد.
برای بهبود مناسب، رعایت توصیه های جراح اهمیت زیادی دارد. مهم ترین مراقبت ها عبارتند از:
- مصرف داروها طبق دستور پزشک
- استفاده از سوتین طبی یا لباس حمایتی در صورت توصیه جراح
- مراقبت از محل برش و رعایت بهداشت آن
- پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین در دوره اولیه
- خودداری از فعالیت های شدید تا زمان تایید پزشک
- حضور در جلسات معاینه و پیگیری
- پرهیز از مصرف دخانیات در دوره بهبودی طبق توصیه پزشک
در صورت افزایش درد، تب، قرمزی شدید، ترشح غیرطبیعی یا تورم ناگهانی باید با جراح تماس گرفت. تنگی نفس یا درد قفسه سینه پس از جراحی نیز نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
چه زمانی می توان بعد از پروتز ورزش کرد؟
زمان بازگشت به ورزش به روند بهبودی و نوع فعالیت بستگی دارد. پیاده روی سبک معمولا زودتر از ورزش های سنگین قابل انجام است، اما تمرین با وزنه و حرکاتی که فشار زیادی به عضلات قفسه سینه وارد می کنند، باید تا زمان تایید جراح به تعویق بیفتند.
بازگشت زودهنگام به تمرین های شدید ممکن است درد و تورم را افزایش دهد یا روند ترمیم بافت را مختل کند. بنابراین نباید صرفا بر اساس تجربه دیگران یا یک برنامه ثابت برای همه افراد تصمیم گرفت.
جراح با توجه به محل قرارگیری پروتز، نوع عمل و وضعیت زخم، زمان مناسب شروع هر فعالیت را مشخص می کند.
آیا پروتز سینه روی شیردهی تاثیر می گذارد؟
بسیاری از افراد پس از جراحی پروتز سینه می توانند شیردهی داشته باشند، اما توانایی تولید شیر در همه افراد یکسان نیست. محل برش، نحوه انجام جراحی، وضعیت مجاری شیری و اعصاب و مقدار بافت طبیعی سینه می توانند بر شیردهی تاثیر بگذارند.
اگر قصد بارداری یا شیردهی در آینده وجود دارد، بهتر است این موضوع پیش از عمل با جراح مطرح شود. همچنین پس از زایمان، در صورت نگرانی درباره مقدار شیر یا رشد نوزاد، مشورت با پزشک یا متخصص شیردهی اهمیت دارد.
آیا پروتز سینه باعث سرطان می شود؟
پروتز سینه با سرطان بافت پستان یکسان نیست. بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا، شواهد فعلی ارتباط مشخصی میان پروتزهای سالین یا سیلیکونی و سرطان خود بافت پستان نشان نمی دهد. با این حال، برخی بیماری های نادر با پروتزهای سینه ارتباط داشته اند.
یکی از این موارد، لنفوم آناپلاستیک سلول بزرگ مرتبط با پروتز سینه یا BIA-ALCL است. این بیماری سرطان خود بافت پستان نیست، بلکه نوعی لنفوم است که معمولا در مایع یا بافت اطراف پروتز مشاهده می شود. این عارضه نادر است و خطر آن در برخی پروتزهای دارای سطح بافت دار بیشتر گزارش شده است.
تورم مداوم سینه، تجمع مایع، توده یا درد جدید در اطراف پروتز، به ویژه سال ها پس از جراحی، نیازمند بررسی پزشکی است. این علائم لزوما به معنی وجود بیماری نیستند، اما نباید نادیده گرفته شوند.
آیا پس از پروتز سینه به تصویربرداری نیاز است؟
بله. افراد دارای پروتز باید هم مراقبت های معمول سلامت پستان را ادامه دهند و هم درباره پیگیری اختصاصی پروتز با پزشک مشورت کنند.
پروتز ممکن است در تصویربرداری پستان اختلال ایجاد کند یا باعث شود بعضی قسمت های بافت پستان به راحتی دیده نشوند. بنابراین هنگام انجام ماموگرافی یا سایر بررسی های تصویربرداری باید وجود پروتز را به مرکز تصویربرداری اطلاع داد.
برای پروتزهای سیلیکونی، FDA انجام نخستین سونوگرافی یا MRI برای بررسی پارگی خاموش را معمولا در فاصله ۵ تا ۶ سال پس از جراحی و سپس هر ۲ تا ۳ سال توصیه می کند؛ البته شرایط فرد، علائم و دستورالعمل های به روز ممکن است بر برنامه بررسی تاثیر بگذارند. در صورت بروز علائم مشکوک، پزشک ممکن است بررسی زودتر را لازم بداند.
آیا می توان پروتز سینه را خارج کرد؟
بله. خارج کردن پروتز ممکن است به دلیل بروز عارضه، تغییر ترجیح فرد یا دلایل پزشکی و زیبایی انجام شود. در برخی موارد، پروتز جدید جایگزین می شود و در موارد دیگر فرد ترجیح می دهد بدون پروتز باقی بماند.
پس از خارج کردن پروتز، ظاهر سینه لزوما مانند قبل از جراحی نخواهد بود. میزان کشیدگی پوست، اندازه پروتز قبلی، مدت زمان استفاده، تغییرات وزن و وضعیت بافت طبیعی می توانند بر فرم سینه تاثیر بگذارند.
در بعضی افراد ممکن است همزمان با خارج کردن پروتز، جراحی لیفت یا اقدامات دیگری برای اصلاح فرم سینه بررسی شود. انتخاب روش مناسب به معاینه و نظر جراح بستگی دارد.
چگونه جراح مناسب برای پروتز سینه انتخاب کنیم؟
انتخاب جراح متخصص و آگاه به آخرین توصیه های ایمنی، یکی از مهم ترین مراحل این مسیر است. بهتر است پیش از تصمیم گیری درباره تجربه جراح، روش پیشنهادی و مشخصات محصول انتخابی اطلاعات کافی دریافت شود.
در جلسه مشاوره می توان درباره نوع و اندازه پروتز، محل قرارگیری، محل برش، احتمال تغییر حس سینه، تاثیر بر شیردهی، عوارض احتمالی و احتمال جراحی مجدد سوال کرد.
همچنین لازم است درباره نتیجه واقع بینانه عمل صحبت شود. تصاویر قبل و بعد از جراحی می توانند برای آشنایی با نتایج احتمالی مفید باشند، اما تضمین کننده نتیجه یکسان برای همه افراد نیستند.
بهتر است تصمیم گیری بر اساس اطلاعات پزشکی، تناسب با بدن و انتظارات منطقی انجام شود، نه صرفا تبلیغات یا قیمت پایین تر.
سخن نهایی
پروتز سینه یکی از روش های جراحی برای افزایش حجم، اصلاح عدم تقارن و بازسازی فرم پستان است. انتخاب نوع، اندازه و محل قرارگیری پروتز باید با توجه به آناتومی بدن، وضعیت بافت طبیعی سینه، اهداف فرد و ارزیابی جراح انجام شود.
با وجود نتایج رضایت بخش در بسیاری از افراد، این جراحی بدون عارضه نیست. پارگی پروتز، انقباض کپسولی، عفونت، تغییر موقعیت و احتمال نیاز به جراحی مجدد از مواردی هستند که باید پیش از عمل درباره آنها آگاهی کافی داشت. پروتز سینه نیز وسیله ای مادام العمر محسوب نمی شود و ممکن است در طول زمان به پیگیری پزشکی نیاز داشته باشد.
اگر قصد انجام این جراحی را دارید، پیش از تصمیم گیری درباره مزایا، محدودیت ها، خطرات و مراقبت های بلندمدت آن با جراح مشورت کنید. پیگیری منظم و توجه به علائم غیرمعمول می تواند به شناسایی زودهنگام مشکلات کمک کند.
سوالات متداول
۱. پروتز سینه چیست؟
وسیله ای پزشکی است که برای افزایش حجم یا بازسازی فرم سینه در بدن قرار داده می شود.
۲. پروتز سیلیکونی بهتر است یا سالین؟
هر دو نوع کاربرد دارند و انتخاب آنها به شرایط بدن، ویژگی محصول و نظر جراح بستگی دارد.
۳. آیا پروتز سینه مادام العمر است؟
خیر. پروتز ممکن است در آینده به تعویض یا خارج کردن نیاز پیدا کند.
۴. آیا پروتز سینه باعث افتادگی می شود؟
وزن و اندازه پروتز ممکن است بر پوست و بافت سینه تاثیر بگذارد، اما میزان افتادگی به عوامل مختلفی وابسته است.
۵. انقباض کپسولی چیست؟
سفت شدن بیش از حد بافت اسکار اطراف پروتز است که ممکن است باعث درد یا تغییر شکل سینه شود.
۶. آیا بعد از پروتز امکان شیردهی وجود دارد؟
در بسیاری از افراد امکان شیردهی وجود دارد، اما روش جراحی و وضعیت بافت سینه می توانند بر آن تاثیر بگذارند.
۷. چه زمانی بعد از پروتز می توان ورزش کرد؟
زمان بازگشت به ورزش به نوع فعالیت و روند بهبودی بستگی دارد و باید با تایید جراح انجام شود.
۸. آیا پروتز سینه خطر سرطان دارد؟
پروتز با سرطان خود بافت پستان یکسان نیست، اما نوع نادری از لنفوم به نام BIA-ALCL با برخی پروتزها ارتباط دارد.
۹. آیا بعد از پروتز به بررسی پزشکی نیاز است؟
بله. معاینه های دوره ای و تصویربرداری توصیه شده برای بررسی سلامت پستان و وضعیت پروتز اهمیت دارند.